sobe - rooms

Pojechaliśmy na urlop bez konkretnego planu, z lekkim zarysem, kierunkiem i przewodnikiem bez zdjęć. Wszystko na czuja. Tak też było z większością noclegów. Ten Ptujski udał się idealnie. 17 euro za osobę. Mała chatka, wiejski klimat, pokój ze skosami w drewnie, piękny widok z okna:

Na pożegnanie dostaliśmy smaczne śniadanie, kawę w porcelanowej filiżance i hand-madowy gadżet od gospodarza - herb miasteczka:

A oto i on - Janko Kozel, mieszkaniec Ptuja, człowiek instytucja (mam pełne namiary, więc jeśli ktoś zainteresowany chętnie się podzielę).

A kolację zrobiliśmy sobie sami, o taką :)

Ptuj jak malowany

Po szybkiej wizycie w smutnym Mariborze wjechaliśmy do maleńkiego, malowniczego Ptuja... kamienie spadły nam z serca. Wiedzieliśmy, że to był dobry kierunek! Podelektujcie się na dobranoc widokami, jutro przyjdzie czas na więcej :)

Maribor

Maribor - drugie co do wielkości miasto Słowenii. I tyle. Nic więcej imponującego o tym mieście nie powiem. Straszy choć w przewodniku jawiło nam się niczym ziemia obiecana.

Pierniki i część miasteczka z połyskującą dachówką, kontrastują z drugim brzegiem i główną ulicą:

Mieliśmy tam nocować, zjeść pierwszą słoweńską kolację... uciekliśmy :)

kasztanowy Graz

Graz zapamiętam jako kasztanowe miasto. Nie tylko ze względu na uliczne smakołyki za 2 euro, ale także za kolor, choć zasadniej byłoby napisać - ceglasty.

Graz to stolica Styrii, drugie co do wielkości miasto Austrii. Byliśmy tam tylko kilka godzin, nawet nie świeciło słońce, wręcz przeciwnie, padało, ale spodobała mi się tamtejsza swoboda, połączenie starego z nowym, otwartość, snobizm. Tam nikt nie burzy starych kamienic i domów, szyldy nie są nachalne, każdy zakamarek żyje.

Mikulov

Mikulov - skarb Moraw, tuż przy granicy z Austrią. To maleńkie miasteczko łatwo przeoczyć pędząc drogą z nosem w mapie lub przewodniku po kraju, który chcesz zobaczyć potem. Trafiliśmy tam przypadkiem, poszukując wina i romantycznego miejsca na ostatni czeski obiad.

Po smutnym, szarym, bazarowym Brnie, słoneczny Mikulov i butelki wina w bagażniku długo nie pozwolą nam o sobie zapomnieć.

modern Praha

Z 60 tyś. miasta przeprowadziłam się do takiego o 2 mln. zaludnieniu z pełną świadomością. Lubie kontrasty i niespodzianki za rogiem.
Przed wyjazdem do Pragi w głowie słyszałam jedno -" jest taka, jaka Warszawa mogłaby być gdyby nie zniszczenia". Czyli jaka...nudna? Tam starówka nie kończy się po kilku zakrętach, metro jest wszystkim obojętne, a brzeg rzeki nie jest dziki.
Dlatego cieszę się że mają Czernego, dystans zwany obojętnością i te wszystkie smaki, których mnóstwo na ulicy:

PKP Praha

Czechom gratulujemy dworca!