Living Room Photo Suite

natura 2000

2009-11-30T12:00:00.000+01:00

Nowa kampania promująca województwo lubelskie zupełnie do mnie nie przemawiała, dopóki w miniony weekend sama nie włączyłam zasilania marznąc nad pewnym jeziorem:

A wszystko to do zobaczenia w miejscowości Nieciecz (powiat puławski), jakieś 110km od Warszawy.

WW

2009-11-22T10:57:00.005+01:00

Witryna w Wenecji. Nie trzeba wchodzić do środka aby zobaczyć wiele. Oglądanie witryn to mój ulubiony sposób na zwiedzanie, a jaka oszczędność :)
Enjoy!

Gondolier

2009-11-21T10:13:00.004+01:00

Nie wiem dokładnie o czym śpiewa Dalida, ale podejrzewam, że byłaby lekko rozczarowana, jeśli chciałaby popływać gondolą w 2009 roku:

Tłok, sportowe buty, komórki, tysiące gapiów i hałas, a do tego ogromna ilość euro za kilka minut wątpliwej przyjemności.

Jednak nie da się ukryć, że bez pasiastych panów Wenecja nie byłaby Wenecją w pełni!

Gorenjska: Bled i Bohinj

2009-11-19T14:04:00.003+01:00

Bled to alpejska perła Słowenii. Nazwa, odnosi się zarówno do jeziora, góry jak i otaczającego miasteczka. W dwudziestoleciu międzywojennym Bled był jedną z letnich rezydencji rodzin królewskich, a w czasach Jugosławii stał się symbolem luksusu i miejscem wypoczynku partyjnych dygnitarzy. Na jeziorze znajduje się wyspa, Blejski Otok - z kościołem i sanktuarium Maryjnym, można sie tam wybrać romantyczną gondolą:

Mimo pięknych widoków, kolorów i odcieni, miasteczko jest jakieś takie przeciążone, jezioro niedostępne z racji zabudowań, a same atrakcje dosyć drogie. Dlatego warto przejechać kilka kilometrów dalej, aby dotrzeć do ...

Gohinj to duże, polodowcowe jezioro położone w samym sercu Alp Julijskich. Piękne i dzikie. Widzieliśmy tam tylko miejscowych na spacerze z dziećmi.

I tak oto (późno-jesienny krokusem z Apl) wyjeżdżamy ze Słowenii, aby wrócić tu jeszcze nie raz, nie dwa, nie trzy...

Primorska: Piran i Izola

2009-11-17T10:08:00.000+01:00

Piran - perła słoweńskiego wybrzeża.
To był koniec września, z Warszawy wyjechaliśmy w długich rękawach, nogawkach i kurtkach, a tam proszę - trochę autostrad i 26 stopni, słońce, Adriatyk...:
Izola - spokojne rybackie miasteczko, czuć tu duży wenecki wpływ.
Właśnie tam znaleźliśmy kolejny nocleg. Punkty informacyjne są niezbędne jeśli chce się wynająć coś szybko, tanio i w kwaterach prywatnych. Gospodarz przywitał nas wyhodowaną przez siebie gruszką, zagaił znajomością naszej stolicy. Na kolację zjedliśmy świeże owoce morza w portowej restauracji...:

O zachodzie, na naszym tarasie, napiliśmy się chłodnego, lokalnego wina, przegryzając tutejszymi skarbami (oliwki słoweńskie wymiatają!):

Jezioro Cerknickie

2009-11-16T16:01:00.000+01:00

Przewodnik zachęcał do odwiedzenia pięknego jeziora. Podjeżdżamy, parkujemy, wysiadamy. Idziemy, idziemy, idziemy... słońce świeci, a my widząc poniższy krajobraz, zastanawialiśmy się... czy w języku słoweńskim słowo "jezoro" znaczy na pewno to samo co w polskim??

Uff... doczytaliśmy. Jezioro Cernickie to tak zwane znikające jezioro. Do XVII wieku wierzono, że wysychanie spowodowane jest obecnością czarownic, wilkołaków i sił nieczystych. Po naukowych śledztwach okazało się, że wszytko da się racjonalnie wytłumaczyć. Jak? A nie powiem, doczytajcie albo niech was skręca tak, że pojedziecie tam w najbliższy weekend :)

zamkowo

2009-11-15T12:05:00.000+01:00

Zamek Snežnik. Jeden z najlepiej zachowanych tego typu obiektów na terenie Słowenii. Uderza bielą po oczach, więc nazwa jak najbardziej adekwatna. Warto zboczyć z drogi, jeśli nie po to aby wejść do środka (7 euro) to choćby po to aby kupić słoik miodu od lokalnych pszczelarzy:

Predjamski Grad. Najsłynniejszy i najbardziej urokliwy zamek Słowenii. Pojawia się na pocztówkach i okładkach przewodników - obowiązkowy punkt podróży:

Ljubljana

2009-11-14T09:44:00.001+01:00

Lublana - stolica Słowenii, miasto smoka.

Jak na najważniejsze miasto w państwie dosyć niepozorne, ciche, choć urokliwe i przemyślane. Ljubljana zawdzięcza swoją niezwykłą architekturę myśli jednego człowieka. Jože Plečnik, bo o nim mowa, projektował części swojego rodzinnego miasta tak, aby tworzyły własną historie, nie zapominając jednak że finalnie stworzą całość (czyli wszystko to, czego brakuje naszej stolicy).

Tą część miast lubię najbardziej: nowoczesną, zaangażowaną, trochę spod ziemia - sporo tego tam...

Byliśmy na miejscu akurat w niedzielę rano, kiedy w samym centrum, wzdłuż rzeki odbywał się targ staroci. Bogatszy niż ten na kole, większy:

Nie obyło się bez gadżetu, a raczej jedynej takiej (nie alkoholowej i nie spożywczej) pamiątki ze Słowenii. Zobaczyłam tą gromadkę i od razu wyobraziłam sobie jedną z nich na swojej półce:

- a potem noś Człowieku cały dzień ;)

inside

2009-11-13T19:33:00.003+01:00

Bo nazwa Ptuj to taka trochę nie bardzo, widoki super, ale przewodniki z Mariboru też pokazywały dachówkowo-pomarańczowy uroczy brzeg miasta...
Dlatego "wyjeżdżamy" z Ptuja spoglądając na niego jeszcze raz, tym razem od środka! Enjoy!

sobe - rooms

2009-11-13T10:42:00.000+01:00

Pojechaliśmy na urlop bez konkretnego planu, z lekkim zarysem, kierunkiem i przewodnikiem bez zdjęć. Wszystko na czuja. Tak też było z większością noclegów. Ten Ptujski udał się idealnie. 17 euro za osobę. Mała chatka, wiejski klimat, pokój ze skosami w drewnie, piękny widok z okna:

Na pożegnanie dostaliśmy smaczne śniadanie, kawę w porcelanowej filiżance i hand-madowy gadżet od gospodarza - herb miasteczka:

A oto i on - Janko Kozel, mieszkaniec Ptuja, człowiek instytucja (mam pełne namiary, więc jeśli ktoś zainteresowany chętnie się podzielę).

A kolację zrobiliśmy sobie sami, o taką :)

Ptuj jak malowany

2009-11-12T22:34:00.001+01:00

Po szybkiej wizycie w smutnym Mariborze wjechaliśmy do maleńkiego, malowniczego Ptuja... kamienie spadły nam z serca. Wiedzieliśmy, że to był dobry kierunek! Podelektujcie się na dobranoc widokami, jutro przyjdzie czas na więcej :)

Maribor

2009-11-11T10:44:00.006+01:00

Maribor - drugie co do wielkości miasto Słowenii. I tyle. Nic więcej imponującego o tym mieście nie powiem. Straszy choć w przewodniku jawiło nam się niczym ziemia obiecana.

Pierniki i część miasteczka z połyskującą dachówką, kontrastują z drugim brzegiem i główną ulicą:

Mieliśmy tam nocować, zjeść pierwszą słoweńską kolację... uciekliśmy :)

kasztanowy Graz

2009-11-10T13:50:00.000+01:00

Graz zapamiętam jako kasztanowe miasto. Nie tylko ze względu na uliczne smakołyki za 2 euro, ale także za kolor, choć zasadniej byłoby napisać - ceglasty.

Graz to stolica Styrii, drugie co do wielkości miasto Austrii. Byliśmy tam tylko kilka godzin, nawet nie świeciło słońce, wręcz przeciwnie, padało, ale spodobała mi się tamtejsza swoboda, połączenie starego z nowym, otwartość, snobizm. Tam nikt nie burzy starych kamienic i domów, szyldy nie są nachalne, każdy zakamarek żyje.

Mikulov

2009-11-09T14:02:00.002+01:00

Mikulov - skarb Moraw, tuż przy granicy z Austrią. To maleńkie miasteczko łatwo przeoczyć pędząc drogą z nosem w mapie lub przewodniku po kraju, który chcesz zobaczyć potem. Trafiliśmy tam przypadkiem, poszukując wina i romantycznego miejsca na ostatni czeski obiad.

Po smutnym, szarym, bazarowym Brnie, słoneczny Mikulov i butelki wina w bagażniku długo nie pozwolą nam o sobie zapomnieć.

modern Praha

2009-11-08T23:19:00.005+01:00

Z 60 tyś. miasta przeprowadziłam się do takiego o 2 mln. zaludnieniu z pełną świadomością. Lubie kontrasty i niespodzianki za rogiem.
Przed wyjazdem do Pragi w głowie słyszałam jedno -" jest taka, jaka Warszawa mogłaby być gdyby nie zniszczenia". Czyli jaka...nudna? Tam starówka nie kończy się po kilku zakrętach, metro jest wszystkim obojętne, a brzeg rzeki nie jest dziki.
Dlatego cieszę się że mają Czernego, dystans zwany obojętnością i te wszystkie smaki, których mnóstwo na ulicy:

PKP Praha

2009-11-05T11:47:00.004+01:00

Czechom gratulujemy dworca!

shadow in Prague

2009-10-28T22:14:00.001+01:00

Mam słabość do cieni, tworzą nastrój, zmieniają rzeczywistość, dzięki nim rzeczy wyglądają inaczej, straszą, ostrzegają, w tańcu potrafią być parą. Te w Pradze rzucały się w oczy nachalnie... nachalnie nie znaczy źle, wręcz przeciwnie.

David Czerny

2009-10-27T23:54:00.001+01:00

Pragę można zwiedzać na wiele sposobów. Sposób "na panoramy" pokazany poniżej, teraz czas na sposób "na Czernego". Najsłynniejszego rzeźbiarza, prowokatora i aktywistę czeskiego - Davida Czernego.
Nie będę nawet próbować napisać kim jest, co robi i jak to robi, wyczytacie to najszybciej z tego artykułu... Już? To teraz zobaczcie kilka zdjęć rzeźb które znalazłam, i ruszajcie do Pragi na weekend, aby złapać resztę własnym spojrzeniem!

Praga

2009-10-15T19:27:00.001+02:00

Biorąc pod uwagę obecny stan biometeo, miło jest sobie pooglądać zdjęcia z urlopu. Minęło 4 dni a ja czuję się jakby to wszystko wydarzyło się milion lat śnieżnych temu...
Fotorelację zaczynam od Pragi. W panoramach i słonecznie:

Wiecie jaki jest najgorszy sposób na odkrywanie tego miasta? Czas i turystyczne pułapki. Po pierwszych godzinach wydaje ci się że widziałeś już wszystko. W warszawie ta cukierkowa starówka mija błyskawicznie, a potem wpadasz w mniej lub bardziej przyjazny współczesny obrazek. W Pradze rzecz ma się zupełnie inaczej... Dlatego najlepiej pojechać tam na 3 dni, zobaczyć standardy, unikać knajp w centrum, zjeść w lokalnej tawernie, napić się piwa w browarze, odwiedzić nowoczesną galerię (ale o nowoczesnej później), a na pewno spojrzeć na miasto z 3 szczytów.

mów mu - TADZIK

2009-08-15T22:23:00.004+02:00

Do dziś wydawało mi się, że zjeździliśmy warszawę na tyle, aby nic nie mogło mnie już jakoś szczególnie zaskoczyć. I oczywiście na "wydawaniu" się skończyło. Wolne słoneczne południe samo prowokuje wycieczki - padło na Port Czerniakowski.
Okazało się, że nie trzeba wyjeżdżać nad morze aby zobaczyć statki, kutry, barki... nie znam się:

Tadek "zacumowany" jest w jednym z najłatwiej dostępnych miejsc (zaraz za strażą miejską). Skłamałabym, gdybym napisała, że miejsce jest sterylnie czyste... no w japonkach, klapkach, sandałach wybierać sie nie polecam, tym bardziej - jeśli zamierzacie zajrzeć do jego środka:

Nienawidzę się bać! Kiedy słońce oświetliło podtopioną część wnętrza, spanikowałam. Byłam przekonana, że zaraz z wody wynurzy się jakieś ciało :/

Jak tam dotrzeć? A postarajcie, że się trochę lenie!

filtry warszawskie

2009-08-04T20:18:00.006+02:00

O tych filtrach słyszałam wiele! Przez te 2 lata, od kiedy mieszkam w Warszawie spotkałam co najmniej milion osób, które namawiały mnie na ich odwiedzenie. Szczerze mówiąc wydawało mi się, że idę tam tylko po cudowne widoczki ceglastych komnat... co nie byłoby przecież takie złe, bo owe widoczki niesamowite... jednak mile się zaskoczyłam - przewodnik zafundował nam 2,5 godzinną podróż, (czasami nawet lekki trucht) pokazując całą długoletnią historię tego miejsca:

Nie opisuje - sami się wybierzcie :P

Kamienie Na Szaniec

2009-08-02T19:11:00.004+02:00

Cmentarz Wojskowy przy ul. Powązkowskiej:

Poszliśmy zapalić znicze bohaterom Powstania Warszawskiego i II WŚ, przy okazji odwiedziliśmy groby żołnierzy walczących w innych, historycznych bitwach o Polskę.

PW `09

2009-08-01T22:17:00.005+02:00

65 rocznica Powstania Warszawskiego minęła właśnie dziś. Odbyło się z tej okazji wiele uroczystości i akcji, także tych oficjalnych, jak uroczysta zmiana warty na pl. Piłsudskiego. Niby pompa i pamięć, ale coś było nie tak. Może to barierki, przez które oprócz szaraków nie mogli też przedostać się zasłużeni Kombatanci, może to przez flagi, które trzeba było sobie kupić, może przez Panią prezydent, która najpierw podziękowała urzędnikom państwowym za obecność...
Wzruszyłam się bardzo patrząc w oczy kolejnych dusz, zdałam sobie sprawę że to już ostatnie chwile kiedy możemy im podziękować za odwagę, my byśmy już tak nie potrafili...

detale

2009-07-28T22:34:00.006+02:00

Mieliśmy konkretny plan - wyjazd nad morze, odpoczynek i relax. Udało się. Nie daliśmy się zwieść zatłoczonym plażom, przejazdem motorówkami, gofrom i pluszowym foczkom. Zwiedziliśmy porty i stocznie w Ustce i Władysławowie.

Kutry stoją spokojnie zacumowane, pozostawione same sobie, oczekujące na ranny połów. Każdy z nich jest inny, traktowany przez swoich właścicieli z czułością, jak samochody przez "niedzielnych kierowców". A pływanie nimi? Bezcenne!

SKRA

2009-07-27T12:50:00.001+02:00

Ten pofałdowany asfalt to nie ulica w centrum miasta, aż tak źle jeszcze nie jest, to dach mieszczącego się w centrum... zaniedbanego stadionu (zagadka rozwiązana).

Bardzo szkoda mi tego świetnie prosperującego przed laty miejsca - sami zresztą poczytajcie. Najgorsze jest, że zamiast odbudowy, planuje się w tym miejscu drogie, zamknięte osiedla apartamentowców. Tymczasem na zielonej murawie, póki można trenują footballiści i rugbiści - na zdrowie.

football amerykański na Skrze

2009-07-18T18:06:00.000+02:00

Wybraliśmy się dzisiaj na stadion Skry, aby sfotografować to, co jeszcze z niego zostało. Napotkała nas tam miła niespodzianka - właśnie rozpoczynał się trening Warsaw Spartans - trenujących football amerykański. O stadionie opowiem później, tymczasem zobaczcie jak wygląda trening drużyny. Krótka rozgrzewka, bieganie w grupie i coś na wzór jogi, a potem to już rzucanie się na piłkę, na siebie nawzajem, bieganie i... taniec - dla nich to normalka, nawet w 30 stopniowym upale.

- na odpoczynek tez czas się znalazł ;)

Wilhelm Sasnal

2009-07-17T23:57:00.004+02:00

Zachęta (marzec 2008)

Jeszcze wtedy nie miałam bloga, nawet nie myślałam że można mieć ich aż 2, ale jako że o Sasnalu pojawiła się informacja na Living Roomie, dobrze będzie pokazać te zdjęcia ukryte w zakamarkach dysku. Jest to kilka zdjęć z marcowej wystawy Jego twórczości, nie ukrywam że jestem wielką fanką takiej sztuki. Nowoczesnej, prostej...

Zachęta jest niesamowita, dzięki temu że można tam robić zdjęcia, mogę mieć swoją ukochaną "Dziewczynę z kolczykiem" w domu, dopóki jej nie kupię oczywiście ;)

urodzinowo

2009-07-11T22:50:00.000+02:00

panna z mokrą głową

2009-07-06T22:23:00.006+02:00

Nareszcie można było odetchnąć - jak na tą chwilę sesja zakończona. Po ostatnim egzaminie wybraliśmy się na aparatowy spacer. To było pierwsze wolne popołudnie od tygodni i oczywiście musiało się zachmurzyć, aż w końcu rozpadać. Nie daliśmy za wygraną , po prostu chowaliśmy się co chwilkę pod dachami.

Podczas jednej z takich ucieczek po małym rynku, trafiliśmy przypadkiem na to tajemnicze i niezwykłe podwórko. Panowała głucha cisza, jakby zatrzymał się czas, słychać było tylko krople wody uderzające o ziemię...

- nie mogłam oderwać od niej oczu

Właśnie za takie miejsca kocham to miasto!

Maria Sadowska

2009-06-24T22:30:00.004+02:00

Wczoraj byliśmy na koncercie promocyjnym albumu Marysi Sadowskiej. Bardzo lubię jej muzykę, także to że jest konsekwentna (tańce na lodzie wypieram z pamięci). Z samego rana przejrzałam więc sieć w poszukiwaniu recenzji (mediów i fotoreporterów było mnóstwo), zamiast opinii na temat muzyki i energii, dowiedziałam się że to co wokalistka miała na sobie było podkreślającym jej niedoskonałości - namiotem... Szkoda, że owi bywalcy nie zostali na koncercie(!) dłużej - mogli by czegoś posłuchać a i zobaczyć, że Maria przebierała się do każdej piosenki, może by im się coś spodobało ;)

Gazownia na Woli

2009-06-13T22:55:00.003+02:00

Rzadko zdarzają nam się takie dni, kiedy po codziennych obowiązkach jedziamy z J. w miasto. Tym razem padło na "Nowy Karcelak", który niestety okazał się porażką i nawet nie da się tego zwalić na pogodę. Nie daliśmy za wygraną i szukaliśmy dalej. Zjeździliśmy całą Wolę, kiedy w końcu zatrzymaliśmy się obok starej Gazowni. Opuszczonej, zaniedbanej, strasznej i fascynującej zarazem. Nie mogłam sobie odpuścić takiej okazji! W czarnych kurtkach, w deszczu, nikt nie zauważy jak przeskakujemy ogrodzenie! Udało się!

Wrócimy tak jeszcze, kiedy nie bedzie padało, kiedy światło bedzie lepsze, kiedy kolor cegieł będzie głęboki, a w pustej rotundzie słychać będzie tylko nasze głosy. Niezwykłe!

zoo warszawskie

2009-06-11T21:26:00.006+02:00

Warszawskie Zoo ma już ponad 80 lat. Spacerując po alejkach, człowiek nawet nie myśli jakie dramatyczne zdarzenia się z nimi wiążą... Kiedy następnym razem będziecie wybierali się tam na spacer najpierw poczytajcie.

A tymczasem mała przebieżka po wychowankach zoo:

Nie przepadam za wężami, jaszczurkami, żabami... ale muszę im przyznać, że są wyjątkowo fotogeniczne:

I pomyśleć że całe to bogactwo dostępne jest za jedyne 10zł!

dom wspomnień

2009-06-07T22:35:00.001+02:00

Nieciecz - maleńka miejscowość pośrodku lasu. Często nawet nie uwzględnia się jej w mapach regionu. Podobno bez historii, ale co tak na prawdę tworzy historię...?

Dla mnie ten zaniedbany i zapomniany już dom to mnóstwo wspomnień. Pierwsze nocowanie w namiocie (cóż z tego że na podwórku), kąpiele w pobliskim jeziorze, skoki na główkę z pomostu, tarzanie się w piasku na plaży, chodzenie na grzyby całą rodziną, używanie patyczka jako różdżki wykrywającej pajęczyny, granie w kosza, zbieranie kasztanów na zajęcia w szkole, zabawy z psem, granie w piłkę, łowienie ryb z braćmi...spędzałam tam miesiąc każdych wakacji!

Mimo że minęło kilka lat od kiedy drewniany dom stoi pusty, wspomnienia są nadal żywe. Te same zasłonki, kubek w którym dziadek pił herbatę i słodził ją 10 łyżeczkami cukru, przybory do golenia, gruby zimowy kożuch, obrazy, radio...

Domy bez ludzi gasną...

magic garden

2009-06-06T22:49:00.008+02:00

Magiczny ogród wcale nie musi być gdzieś, na końcu świata. Bo naprawdę magiczny ogród tworzą magiczne osoby. Moi Rodzice mają złote serca i złote dłonie. Na piaszczystej kiedyś działce stworzyli piękny ogród cieszący oko i kubki smakowe :)

Uwielbiamy odpoczywać w Gołębiu. Czas płynie tam zupełnie inaczej.

Poziom -2

2009-05-26T23:08:00.001+02:00

Gaba jest młodą, odważną dziewczyną. Dla stażu zmieniła miejsce zamieszkania i wygodne przyzwyczajenia. Spodobało mi się to, że kiedy wybrałyśmy się w końcu na zaplanowane zdjęcia dla studenckiego magazynu, nie odwaliłyśmy sztampy. Sięgnęłyśmy dna! A dokładnie poziomu -2. Świetna zabawa i kadry jak z Kręgu, byle częściej.

Engagement

2009-05-25T23:17:00.002+02:00

Nie urodziłam się w warszawie i mieszkam tu dopiero od niedawna, ale czuję jakiś sentyment do tego miasta pełnego kontrastów. Każda jego część jest inna, nie brzydka - jak mówi wielu ludzi, a wyjątkowa. Ja z tej różnorodności czerpie wiele inspiracji.

Panoramy stolicy nie wyobrażam sobie bez pałacu kultury! A od teraz, nie wyobrażam sobie wspomnienia najmagiczniejszego dnia w moim życiu bez tego widoku!

wesołe miasteczko?

2009-05-24T15:55:00.007+02:00

Na początku maja, zboczyliśmy z zaplanowanej drogi i zajechaliśmy do Nidzicy. Naszym celem był widoczny z daleko imponujący zamek, to nie on wzbudził moje największe zainteresowanie, ale rozłożone niedaleko (opustoszałe z racji pory z typowych bywalców) wesołe miasteczko:

Lubię takie klimaty, czerń i biel dodają dramatyzmu:

Pamiętam ten widok z dzieciństwa. Kilka razy w roku objazdowe miasteczko rozkładało się niedaleko mojego bloku. Obserwowałam je z balkonu patrząc przez lornetkę. Wydawało się magiczne, tajemnicze... Nigdy nie "latałam" na karuzeli łańcuchowej, uwielbiałam za to wahadłowo bujający się piracki statek i watę cukrową. Pamiętam też tęsknotę, kiedy po zakończonym sezonie na placu pozostawały tylko żółte placki wygniecionej trawy.

Teraz do objazdowych miasteczek podchodzę raczej z rezerwą. Mimo upływu lat ciągle wyglądają tak samo, skrzypią tylko trochę bardziej i są raczej straszne i lekko niebezpieczne, niżeli wesołe...

fotografuję

2009-05-23T09:55:00.002+02:00

a Living Room okazał się za ciasny na milion zdjęć, które ostatnio robię.